In plaats van over enkele dagen terug aan het werk te gaan (het plan in eerste instantie) heb ik in het begin van dit jaar besloten om ontslag te nemen. Van deze beslissing heb ik tot nu toe nog geen spijt gehad en ook nu pakt het goed voor me uit, want zo kan ik komende tijd door Alaska en Canada reizen ipv naar kantoor te gaan, keuzes, keuzes:p

Juneau
In Juneau, de hoofdstad van Alaska, heb ik Jerry ontmoet. Hij kwam daar aan met de ferry, en ik met het vliegtuig vanaf Anchorage. Juneau is op Longyearbyen in Spitsbergen na, de enige hoofdstad die ik ken die niet via de weg te bereiken is, toch best apart voor een hoofdstad. In Juneau heb ik een nachtje bij een hele aardige couchsurfhost doorgebracht. Hij pikte me op van het vliegveld en de volgende ochtend moest hij toevallig om 7 uur bij de ferry terminal zijn om een andere couchsurfer af te zetten. Dit was nou net het tijdstip waarop Jerry aan zou komen. Omdat hij de hele tijd geen internet en telefoonsignaal had, hadden we geen andere afspraak kunnen maken, dus kwam het mooi uit dat ik hem daar op kon wachten. Hij was ietwat verbaasd om me daar te zien en de Boy, wiens officiële naam ‘Brick’ aka ‘Baksteen’ is en die ons ook op deze trip vergezelt, was ook een beetje van z’n apropos door alle nieuwe indrukken.
Ook het bezoek aan de gletsjer in Juneau moet apart voor de Boy geweest zijn. Hij is nog nooit eerder van het eiland afgeweest dus ik denk dat hij niet eens wist dat er zoveel mensen en auto’s bestonden. Waarschijnlijk heeft hij die dag meer mensen gezien dan de rest van zijn leven bij elkaar opgeteld:)

De gletsjer met een miljoen mensen ervoor

De gletsjer zonder mensen
We besloten om hem maar meteen de verplichte vaccinaties te geven die nodig zijn om Canada in te komen. Ook kreeg hij een chip z’n lichaam in gespoten zodat hij terug gevonden kan worden als hij besluit de benen te nemen. De naald was zo dik dat ik er al de kriebels van kreeg als ik er alleen maar naar keek, maar afgelopen jaar alleen al heb ik een paar voorbeelden gezien van hoe zo’n chip een hond echt terug kan brengen naar z’n baas dus het kan wel de moeite waard zijn.

Een beer met twee jongen die we ergens tegen kwamen. Beetje slechte kwaliteit foto helaas

Beetje mistig
Wat ik verder ook nog in juneau gedaan wilde krijgen was het repareren van een scheur in de boomtent. Op een paar plekken vroegen we waar dat zou kunnen en niemand wist het echt zeker tot in een van de winkelcentrums een willekeurige man langs kwam lopen en een gesprek met ons aanknoopte. ‘Is er hier iemand die een boomtent zou kunnen repareren?’ vroeg ik. ‘Ja, zei de man, ik denk dat ik wel iemand weet oh en volgens mij zie ik hem daar nu net zitten.’ Laat die man nou net daar in een restaurant voor onze neus een pizza weg zitten te werken 🙂 Hij kon ons inderdaad helpen en een uurtje later was de tent gefixt. Na nog wat inkopen gedaan te hebben konden we dan eindelijk op weg…of nouja de ferry op, want er zijn dus geen wegen:p
Wordt vervolgd!