En ook die zoektocht in m’n leven (die naar het vliegveld van Ketchikan om mee te beginnen dan in ieder geval:)) heb ik weer overleefd. En zo kan het dat ik nu alweer voor de vierde keer in een aantal weken in Anchorage was. Ik heb desalniettemin niet echt het gevoel dat ik de stad nu ook echt gezien heb, maar als ik alle verhalen over Anchorage moet geloven hoef ik daar ook niet echt rouwig om te zijn. De criminaliteit rijst de pan uit, en het aantal verslaafden dat in de straten rond schijnt te dwalen liegt er ook niet om. Alle deze berichten maakten ook dat Jerry zich niet veilig voelde in het hotel downtown dat ik in eerste instantie gereserveerd had. Nou ben ik qua grootstedelijke problematiek wel wat meer gewend dan de gemiddelde Alaskaanse oesterfarmer, de antwoorden van de receptionist op de stortvloed van vragen van Jerry stelden mij echter ook niet echt gerust. Autodiefstallen en inbraken schenen schering en inslag te zijn in de buurt van het hotel en je moest vooral ook maar niet meer in het donker over straat gaan. Hmm.

Daar zijn we weer

Zicht op Anchorage, ben benieuwd hoeveel inbraken er daar op dat moment aan de gang zijn:p

Anchorage, zier er niet al te kwaadaardig uit vind ik maar ik kan me vergissen
We verkasten daarom naar een hotel in een torenflat wat verder van het centrum, dicht bij een vrij suffe villawijk. Voor de Boy was het de eerste keer dat hij in een lift stond en hij zag er totaal misplaatst uit in onze hotelkamer waar hij zowaar binnen 2 minuten op de grond poepte (dat doet hij anders nooit, hoor!) en tegen een glazen deur op liep, dus we brachten hem maar snel weer naar beneden. Later kwamen we erachter dat dit snelle bezoekje van de Boy aan onze kamer onze 25 dollar aan ‘dogfee’ kostte, al zijn we daar wel tegen in protest gegaan. Jerry is heel goed in wat hij noemt ‘wiggling his tongue’ wat ons al behoorlijk was geld bespaard heeft zo gedurende onze trip. Kan ik nog een puntje aan zuigen! In zijn vorige baan, vastgoed handelaar legde deze kwaliteit hem ook geen windeieren.
- De Boy voor het hotel
- Kijk hoe misplaatst hij er daar uit ziet
- Onze view

De Boy waarschijnlijk dromend over bossen en beren
De tweede keer dat we met de auto in Anchorage waren hebben we daar nog geluncht met Matiu, de vaste medewerker van Jerry op de oesterfarm. Hij was op doorreis richting Hawaii, waar hij de komende maanden zal blijven. Het was leuk om hem weer even te zien, ook al was het maar kort en de Boy werd ook helemaal wild:)

De Boy gaat stort zich op Matiu
Na een nacht hard te hebben geprobeerd om mezelf in slaap te krijgen op een bankje bij de vertrekgates, terwijl de hele nacht lang zoetsappige muziek door de speakers knalde, zon beetje elk kwartier onderbroken door omroepberichten was ik klaar om op het vliegtuig naar Seattle te stappen. Helaas was het vliegtuig nog niet klaar voor mij en bleek het 4 uur vertraging te hebben. Hierdoor mistte ik ook ternauwernood mijn vlucht in Londen. Na veel gebel werd er een nieuwe vlucht voor me geregeld, waardoor ik na vier dagen reizen uiteindelijk toch weer in NL aan ben gekomen.
Ik heb nu eindelijk toegang tot mijn foto’s op mijn fototoestel ipv alleen de foto’s van mijn mobiel, dus ik zal kijken of ik er nog wat kan plaatsen!


