Dat zou het boerenfestival zijn, althans dat was me vantevoren toegezegd:) Eindelijk was het zo ver en konden we vertrekken. Na de nacht doorgebracht te hebben in het verrassend kleurrijke en mooie Qaqortoq (zij bij familie, ik in een door mijn host betaald hotel, relaxt!) vertrokken we per boot naar Narsaq. Het regende aan een stuk door en we kwamen dan ook behoorlijk nat aan in het hostel waar we zouden overnachten, zodat we niet ’s nachts nog in kennelijke staat uren terug naar huis hoefden te varen, we konden dus los!:p
Het feest vond plaats in de plaatselijke sporthal. Toen we daar aankwamen konden we meteen aanschuiven aan de lange tafels die al klaar stonden. Niet veel later konden we in de rij gaan staan voor het diner. De pot schafte aardappelpuree, rode kool en schapenvlees. Aardappels, groente, vlees dus, lekker vertrouwd:)
Ook aan drank was geen gebrek kan ik zeggen en al snel werd er zowaar meer bier gebracht dan we weg konden werken. Ondertussen waren de tafels met voedsel weggehaald waardoor er midden in de sportzaal een heuse dansvloer ontstond. Het duurde niet lang voordat deze volstroomde met mensen die leken te popelen om met de voetjes van de vloer te gaan. De muziek die gedraaid werd was allemaal Groenlands en kwam mij dan ook (nog) niet bekend ter oren. De behoefte om een dansje te wagen was bij mij dan ook niet al te groot aanwezig:p Ik moest er echter toch aan geloven toen ik door de dochter en haar vrienden de dansvloer op gesleept werd. Gelukkig kon ik ontsnappen voordat mensen elkaars handen vast pakten en in een lange slinger door de zaal begonnen te huppelen. Ik vond het wel heel leuk om naar te kijken trouwens, vanaf mijn stoel aan de lange met -teveel- bier gevulde tafels:) De mensen die ik sprak waren heel aardig. Een aantal van hen kwam uit IJsland. Jong en oud gemixt dansten samen zowaar de polka. In Nederland heb ik dat eigenlijk alleen maar tijdens carnaval gezien (niet de polka dan, maar de polonaise:p)
Toen uiteindelijk uren later de lichten aangingen en we op het punt stonden om eruit geveegd te worden zijn we toch maar op weg naar het hostel gegaan. De zoon en de dochter waren ondertussen kwijt geraakt, dus ik bleef alleen over met mijn host. Onderweg zijn we nog maar even bij de boot langsgelopen om deze leeg te pompen. Daar in de buurt in een bar liepen we zowaar de zoon nog tegen het lijf, maar die zagen we vervolgens niet meer terug tot de middag erop (‘aan een leuk meisje blijven plakken zeker’, zei m’n host:p) De dochter bleek ’s ochtends toen ik wakker werd wel in een van de bedden op onze kamer te liggen, met een teiltje naast haar bed:p
Nadat we het er met z’n allen over eens waren dat we ‘nooooit’ meer alcohol zouden drinken besloten we het maar eens rustig aan te doen die dag:) Toen iedereen aan het eind van de middag weer een beetje bij zijn positieven was en het weer ook was opgeklaard zijn we per boot, die gelukkig ondanks de aanhoudende regen niet gezonken was, weer richting farm vertrokken. Moe maar voldaan zullen we maar zeggen:)
Ik zal eens kijken of het nog wil lukken met het uploaden van foto’s, dit wil je niet missen natuurlijk:p