IMG_20180804_142449724_HDR

Zoals gezegd had ik onverwacht twee dagen vrij, omdat mijn hosts voor een verplichte cursus aangaande voedselveiligheid en oesters of iets in die richting tegen heug en meug terug de schoolbanken in moesten. Samen met de man met wie ik vorige keer met de voetjes van de vloer ging ben ik bezig met constructiewerk op het kleine eilandje waar ik eerder over schreef. Hij had dus ook onverwacht een dag vrij. We besloten het er maar van te nemen en de toerist uit te gaan hangen.

Hij pikte me weer op in zijn oude jeep en zo gingen we op weg naar de welbekende Cliffs of Moher, de naam zegt het al, een gebied met kliffen. De weg ernaar toe was al zeer de moeite waard. Daar aangekomen zijn we eerst met een ferry naar een klein eilandje in de buurt gevaren, Inisheer genaamd. Mijn reisgezelschap had voor de gelegenheid zijn accordeon meegenomen. Terwijl ik op een gehuurde fiets het eiland rondfietste speelde hij enkele deuntjes in de lokale pub.

Het was leuk om weer eens op een fiets te zitten, vooral heuvel af kan mij altijd bekoren. Naast heel veel stenen muren zag ik onderweg verschillende dingen, onder andere: 1. een schipwrak, 2. een vuurtoren, 3. twee kasteelruines.

Zie hier hoe dit alles eruit zag:

Het scheepswrak
Panorama pica
De vuurtoren
Een kasteelruine
Stenen muren

Terug bij de pub bleek dat mijn compagnon nog steeds muziek zat te spelen. Hij is naast een voortreffelijke accordeon speler en zanger ook zeer bedreven in het bespelen van de zogenaamde ‘spoons’. Dit zijn doodgewone huis en keuken lepels, al zou je dat niet zeggen als je hem ze ziet gebruiken. Hij deed nog een tevergeefse poging om het mij te leren, maar dit was geen bijzonder groot succes. Blijven oefenen, maar!

  • De muzikant met een fan

Toen we (alhoewel ik gaf de lepels al snel op) uitgespeeld waren was het tijd om weer terug te gaan naar de ferry. De ferry voer langs de Cliffs of Moher, zodat we ze van onderaf konden zien. Ik moet bekennen dat ik ze indrukwekkender vond dat ik verwacht had.

Het was veel minder druk dan ik had verwacht. Zo waren er geen andere boten op dat moment.
Veel vogels ook
  • Vanaf bovenaf moet het ook wel indrukwekkend zijn. Er vallen/springen overigens elk jaar wel best veel mensen van af heb ik me laten vertellen

Weer aan wal aangekomen besloten we de kustweg richting Galway terug te nemen.

Kustweg

Op de terugweg maakten we een tussenstop in een traditionele Ierse pub. Hier bleken net oude bekende van mijn gezelschap op het punt te staan om op te treden. Uiteraard kon de man deze kans niet weerstaan en besloot een paar liederen mee te spelen. Zie hem hier bezig met de lepels:

Na afloop kwamen er allemaal mensen naar hem toe om hem te bedanken. De man met de fluit links schijnt een bekende fluit speler te zijn en hij gaf ons een paar cd’s en een lekker comfortabele hoodie, die ik nu aan heb op het moment van schrijven:)

Ook ‘s avonds trad hij nog een keer op met enkele andere mensen. Ik zat bijna bij de muzikanten op schoot, haha!

😀
😜

Nou, tot zover dit multimedia spektakel:) Ik heb zelf een tijdje terug een zogenaamde traditionele ‘tin whistle’ gekregen, dus wie weet kan ik over een tijdje met ze mee jammen (keep dreaming )