Om het gebrek aan bomen deze zomer en tevens het gebrek aan inkomsten te compenseren werk ik sinds enkele dagen bij, jawel, een boomkwekerij. Het uitzendbureau waar ik nu voor werk bleek zich toen ik daar voor de eerste keer langskwam voornamelijk op Polen en andere oostelijke mede Europeanen te richten. Dit gegeven werd mij al snel duidelijk toen ik de bordjes bij de ingang niet kon lezen en ik begroet werd in het Pools. Ik dacht “Hmm, misschien ben ik hier toch niet helemaal goed”, maar toen zei een van de Poolse mannen dat hij wel even iemand anders ging halen en toen dacht ik “Oké, dan is het onbeleefd om nu weg te gaan” en bleef dus maar staan wachten. En inderdaad, even later kwam hij terug met een Nederlands sprekende vrouw die mij verder hielp in mijn zoektocht naar een baan. 

Nog voor ik me ingeschreven had kreeg ik een welkomstpakket. “Dat heb ik alvast in de pocket”, dacht ik, al is rood niet mijn kleur en bleek dat logo op dat shirt wel op en beetje bedenkelijke plek te zitten toen ik het aan probeerde:p  Maar je moet een gegeven paard niet in de bek kijken, he;)

Het duurde even maar even later was ik toch echt ingeschreven. “Je hebt wel een apart cv”, stelde de vrouw vast, nadat ze had gelezen dat ik tegenwoordig onder andere een ‘ervaren’ rendierhoeder ben, alles weet over ‘programmatisch handhaven’ en ook in het rijke bezit ben van een kettingszaagcertificaat. “Nou, ik ga m’n best voor je doen”, zei de vrouw en ik ging dan uiteraard ook vol verwachting weer naar huis:) De volgende dag bleek dat ze een baan voor me hadden gevonden waarbij ik de volgende dag meteen zou kunnen beginnen. De enige gevraagde skills waren ‘Nederlands spreken’ en ‘in het bezit zijn van een rijbewijs’.  “Hm, nou, dat moet lukken, hoop ik”, zei ik en na het tekenen van mijn contract kon ik de dag erna aan de slag. 

De volgende ochtend toog ik  voor dag en dauw per fiets naar mijn nieuwe werkplek. ‘The early bird catches the worm’, zei een vriend van me toen ik vertelde hoe laat ik verwacht werd. Ik heb hier wijselijk maar niet op gereageerd:p Daar aangekomen werd ik hartelijk begroet. “Zo, jij bent mooi op tijd”, klonk het ietwat verrast, hetgeen wel iets zegt over hun verwachtingsniveau 😛 ‘Jij hebt dus je trekker rijbewijs?’. ‘Ehm, nee’, antwoordde ik. ‘Oh dat zei het uitzendburo, maar als je een gewoon rijbewijs hebt zijn we ook al blij hoor’ Nou, gelukkig:p Ik nam plaats in de kantine, en toen mijn andere collega’s hun opwachting hadden gemaakt konden we aan de slag. 

Mijn nieuwe werkplek is bijzonder fraai en met stijl gedecoreerd (Oh, morgen de pagina omslaan, bedenk ik me net:P)

Mijn twee directe collega’s bleken twee Hongaren te zijn die in Roemenië wonen. Altijd fijn zo’n werkplek met een internationale ambiance:) Hoewel ik blij was dat ik in Nederland juist eindelijk weer iedereen kon verstaan ging deze vlieger hier dus helaas niet op. Maar goed. Gelukkig hoeven we geen raket wetenschap te bedrijven samen, dus dat scheelt:P 

Een paar rijen bomen
Hier worden bomen gesorteerd, gebundeld en gelabeld. 
Een sfeerbeeld in de loods:p

Het werk is wel leuk, en ik hoef ook niet meer naar de sportschool:) Het heeft ook wel wat om bomen eens een keer niet om te zagen, maar gewoon met kluit en al uit de grond te trekken. Wel is het enigszins opvallend dat ik van iedereen hoorde dat het hier ’toch al zooo lang niet meer geregend had’ en dat het vanaf het moment dat ik aan mijn nieuwe carrière begon, waarbij je veel tijd buiten aan het werk bent en waar ik dus per fiets heen ga het nauwelijks lijkt te stoppen met regenen. Ach ja, ‘het is zo fijn voor de natuur, he”, 😛 Het is wel ook gewoon 14 graden en dat in december (“Stop dan ook met vliegen”, zei mijn broer tegen mij:o)

En dit is het weerbericht voor de komende week, dus @Sinterklaas: Bij deze vraag ik een regenbroek!^^

Ik ben van plan om dit werk de komende weken te blijven doen, dus dat worden vast weer spannende weken met veel blog waardige momenten (Hmmm), haha!:P