In mijn laatste bericht was ik nog aan het raven in Ierland, maar ondertussen ben ik sinds gisteren avond terug op de plek waar ‘het’ voor mijn gevoel allemaal zo’n beetje begon meer dan twee jaar geleden. Met ‘het’ bedoel ik mijn leven na het besluit om met mijn toenmalige werk te stoppen. Waar ben ik dan nu hoor ik jullie denken?

Nou..tromgeroffel😁….bij mijn tweede workaway host in het noorden van Noorwegen, waar ik eind december 2016 voor de eerste keer belandde nadat ik zeg maar weggevlucht was bij mijn eerste Zweedse workaway host. Mijn idee is om hier een betaalde baan te zoeken. Het zou niet verkeerd zijn als dat lukt, na grotendeels alleen van mijn spaargeld geleefd te hebben de afgelopen jaren (“Zo dan, jij verdiende zeker tienduizend euro per maand”, zei die oude knakker in Galway laatst tegen mij en vertelde dat verhaal vervolgens aan zijn medemuzikanten. Haha, “eh nee”, zei ik, maar goed het verhaal was zo al de wereld in geholpen 😆).

Sinds het begin van deze week tot ongeveer eind juli gaat de zon niet meer onder, dit verschijnsel wordt middernachtzon genoemd. Waar het vorige keren dat ik in dit gebied was juist heel lang donker was (op regelmatig noorderlicht na), is het nu dus gewoon de hele nacht licht:

Zo was het uitzicht vanuit mijn kamer gisteravond rond een uur of elf

Dat kan op zich wel praktisch zijn, bijvoorbeeld als je graag om 2 uur ’s nachts het gras maait, maar het voelt het wel een beetje raar om te gaan slapen als de lucht nog strak blauw is. Gelukkig ben ik in het bezit van een zogenaamd slaapmasker, dus dat moet goed komen 🐱‍💻:

Ik op het balkon rond middernacht, mijn slaapmasker showende

Nou, tot zover dit eerste bericht uit Noorwegen. Ik hou jullie op de hoogte! (ik ga het echt weer proberen in ieder geval 😁😇)