Werd me afgelopen week door een man gevraagd, die zelf bijna elke dag gaat dansen of optreedt als muzikant. “Ja!”, riep ik natuurlijk meteen enthousiast. Iedereen die me kent weet dat ik een groot danser ben en elke gelegenheid aangrijp die zich aandoet om te shinen op de dansvloer (uhu 😆 ). Zeker als het volksdansen betreft kan ik de kans natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Afgelopen dinsdag was het zo ver. Mijn hosts zijn niet zo’n dansers en gingen in plaats daarvan naar de kroeg (al hoorde ik de vrouw zondag avond na het vijfde café bezoek die week nog zeggen dat we nu toch echt zeker minimaal vier dagen niet uit zouden gaan en zouden drinken. Dat duurde dus 1 dag :p ).
Mijn dansdate kwam me oppikken met zijn oude jeep. De place to be die avond bevond zich in de stad Galway. We waren op tijd vertrokken om zo ver mogelijk vooraan te zitten (zijn idee, laat dat duidelijk zijn :p ) en dat deden we dan dus ook. Met onze snufferd zaten we boven op de dansvloer. Direct achter ons bevond zich de bar, hetgeen wel een beetje tricky was.
Ik zei nog zo: “We gaan het alleen bij kijken houden, hè?”. En “Je gaat me onder geen beding de dansvloer opsleuren, hoor!”, had ik hem van tevoren laten beloven. Echter elke keer als ik me even geexcuseerd had vanwege toiletbezoek stond er weer een glas rode wijn op de bar. Nou had ik dat natuurlijk allemaal niet op hoeven drinken, maar dat deed ik dus wel.

The place to be
De eerste dans was volgens mijn gezelschap het makkelijkst. Al snel vulde de dansvloer zich met mensen. Naast de vaste crew, waagden ook een aantal toeristen een dansje. Ook een aantal studenten die aan het wachten waren tot de naastgelegen discotheek open ging mengden zich in het geheel. Ik vond dat het er behoorlijk moeilijk uit zag. Mijn gezelschap gaf aan dat de dansen hierna alleen maar in moeilijkheid zouden stijgen. “Nou, ik hou het bij kijken, hoor”, zei ik vol overtuiging. Echter tegen de tijd dat het tijd was voor de laatste dans was mijn weerstand behoorlijk gedaald (dat heb je soms, hè 😆 ). Ik weet niet precies hoe het gebeurde maar op een gegeven moment bevond ik me dan toch nog midden op de dansvloer. Alleen de dansers die elke week komen dansen waren nog over gebleven. De rest van de mensen keek toe. Dat had bij nader inzien opzich al een teken aan de wand kunnen zijn.
Een man die naar mest rook vond het nodig om me toe te vertrouwen dat dansen erg op sex lijkt, en dat het net zo ‘messy’ kan zijn. Uh, okay…:lol:
Mijn danspartner en ik:
[wpvideo VAIn94KB]
Het bleek ook niet zomaar een dans te zijn, maar een meer dan twintig minuten durende exercitie, bestaande uit verschillende delen. Dus elke keer als ik dacht dat het klaar was begon het weer opnieuw. Ik werd behoorlijk duizelig, want er kwam een hoop gedraai aan te pas. Het mag een wonder heten dat ik niet op mijn plaat ben gegaan. Uiteindelijk heb ik het zonder kleerscheuren overleefd al hoop ik het nooit op video terug te zien. Voor de geïnteresseerden, het was deze dans.
Zo ging het zo’n beetje aan toe. Iedereen los! 😛 :
[wpvideo 5KlkmPdZ data-temp-aztec-id=”e0438040-25b0-4dd1-a41c-aae1c52b0ffc”]

Mijn danspartner met een van de discochicks
Het was weer eens wat anders…en guess what? Vrijdag ging ik nog een keer met de voetjes van de vloer. En dit keer betrof het niet volksdansen, maar zowaar de foxtrot en de quickstep! Maar daarover later meer:)