Ondertussen heb ik alweer meer dan een week op de universiteit rond gelopen om alle mogelijke zalen aldaar van muismatten, viltjes en ‘Wattedoenbijcomputercrashes’ informatie te voorzien. Ik heb ondertussen zelfs zowaar een heus eigen universiteitsaccount compleet met usernaam, emailadres en toegangspas, wow, tijdje geleden dat ik op die manier onderdeel geweest ben van een systeem!😄😱 Volgens de stappenteller die ik voor de gelegenheid op m’n telefoon geïnstalleerd heb, heb ik dagelijks zo’n tien kilometer bij elkaar gestiefeld, toch best groot die campus:)
Omdat deze taak op een gegeven moment klaar is (ik bedoel hoeveel muismatten heeft een vergaderzaal nodig, he) ben ik gisteren begonnen met de volgende gewichtige opdracht, namelijk het testen van de aanwezige apparatuur die zoal in zalen op universiteiten aanwezig is. Aangezien een van mijn hosts in Ierland en ik daar meerdere malen al moeite hadden met het aanzetten van de tv maakte ik me wel enigszins zorgen. Gewapend met een laptop en een beknopte instructie liet mijn host en tegenwoordig tevens collega mij achter in de eerste vergaderzaal. Wonder boven wonder lukte het me in een keer om de computer aan te zetten en ook het projectiescherm kwam gelukkig automatisch naar beneden, dat gaf de burger (zijnde ik in dit geval) moed. Over moed gesproken, hier een zaal met een fles Jagermeister:P :

In de tweede zaal die ik bezocht echter zag ik allemaal apparatuur waarvan ik dacht “Hmm, wat is het überhaupt?”, hetgeen het testen wel lastig maakte. Ik dacht dingen als “Is het een microfoon en moet ik hier nou in praten of moet ik testen of dit ‘ding’ filmopnames kan maken?”. Gelukkig kon ik nog mijn voordeel doen met de aanwezigheid van mijn host, en heeft hij me snel nog een en ander uitgelegd. Die zelfde avond echter heb ik hem naar het vliegveld gebracht en is hij met de middernachtzon vertrokken naar Alta, een stadje nog noordelijker dan waar ik mij thans bevind. Het was vrij raar om hem daar af te zetten en dan alleen weer terug te rijden naar het huis. Een beetje omgedraaide wereld, aangezien het de vorige twee keren andersom was.

Hij zal een week weg zijn en daarna nog wat dagen dus ik moet eraan geloven en in mijn eentje aan de slag op het werk 😮 Voordat hij weg ging heeft hij me nog wel voorzien van een excel lijst met zo ongeveer 500 zalen erop die nog getest moeten worden, dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen 🤪 Nou ja, knaken maken! 🤑😋 Het voelt wel echt vreemd om nu alleen in het huis te zijn. Ik ben echt bijna nooit meer alleen, laat staan langer dan een dag. Nou, we zullen zien of ik het overleef 😉 In ieder geval een lang weekend, zeeën van tijd dus om allerlei pinksterachtige dingen te doen, yay! 💁♀️
