Afgelopen week besloten mijn host en ik eens een poging te wagen om ons avondeten bij elkaar te hengelen. Een lekker vers visje is niet te versmaden natuurlijk. Mijn laatste keer was alweer een behoorlijke tijd geleden, dat moet ergens afgelopen zomer in Groenland geweest zijn, met die netten. Hier geen netten, maar een bootje met een katrol met daar omheen visdraad gewikkeld. Aan de overkant van de weg, aan het water (uiteraard) bevindt zich het boothuis van mijn host.

De boot gezien uit het boothuis 
Dat is het dorp gezien uit vanaf het water, hoe klein, he 
Het boothuis en de boot
Ik begon met vissen. Het duurde niet lang voordat ik het idee had dat er iets anders aan de lijn hing dan alleen de de dobber, of hoe noem je dat ook alweer, ben er een beetje uit, haha. Mijn host voelde…”Nee hoor, dat is niks”, zei hij. Ervaren vissersvrouw als ik ben dacht ik “Hm, toch even checken”. Snel rolde ik de handel omhoog en ja hoor, bingo, daar hing wel degelijk een vis en niet eens zo’n kleine.

Mijn host bleef me overladen met allerlei tips en tricks over hoe het allemaal zou moeten, maar om een lang verhaal kort te maken had ik uiteindelijk twee vissen en hij 0 (n.u.l.), haha!


Blij:) 
Sowieso mooie omgeving 
Hup meteen bereiden die hap 
En zo kwam het er uiteindelijk uit te zien, geserveerd met de eeuwige wortelen, aardappels, wat bacon en peper (some like it HOT ;))
En alweer een foto van mijn bord! 😱 Oh, oh, waar zal dit eindigen?! 😦