Ondertussen is het alweer ruim twee weken later. Het is gewoon alweer halverwege september. Maar goed, eindelijk actie!:) Op dezelfde dag als dat ik opgepikt werkt door mijn nieuwe host werd ik samen met nog mede workawayer, een Duitse man van eind 20, afgezet bij een cabin in de bergen, alwaar de dag erna het oormarken van de rendierkalven zou beginnen. Het plan was dat wij die nacht vast in de cabin zouden slapen en dat mijn host met haar 3 jarige dochtertje en een Italiaanse workawayer in hun huis in het dal zouden doorbrengen en dan in de loop van de volgende dag weer terug zouden komen. Er gaat een weg naar de cabin, maar deze is nou niet bepaald van geweldige kwaliteit. Met een stevige auto doe je bijna een uur over de circa 10 km, en met een quad ben je er in ongeveer 20 minuten. Naast deze ene cabins zijn er nog diverse andere cabins te vinden, een beetje een soort van mini dorp in de bergen. Ook staan er enkele caravans en een traditionele houten lavvu, een wigwam vormige Sami tent.

De tijdelijke nederzetting
Gezien vanaf de andere kant


Zoals afgesproken sliepen de Duitser en ik in de knusse cabin, behoorlijk aangenaam moet ik zeggen, al zorgde het knapperend haardvuurtje er wel voor dat het toch bijna ietsje te warm werd om te slapen. Scheelt dat het buiten niet veel warmer was dan een graad of 8, dus dat was snel opgelost met het even openen van de deur:)


De ochtend erop zouden we een familietent opzetten waar we de dagen erop in zouden gaan slapen. Dat was het plan tenminste. Toen we ’s ochtends een blik uit het raam wierpen bleek al snel dat de wind je om de oren waaide. We hebben het nog wel geprobeerd, maar het zal niemand verbazen dat dit een vrij kansloze missie was:p

Het lijkt hier alsof de tent stevig staat en het mooi weer is, maar niks is minder waar
Zo eindigde het namelijk

In de loop van de dag verschenen er steeds meer mensen op quads ten tonele, waaronder mijn host, haar 3 jarige dochtertje en de Italiaanse werker. Alles werd in gereedheid gebracht voor het echte werk, het oormarken van de rendieren, dat de dag erna zou aanvangen. Hekken werden gerepareerd, atv’s gecheckt en nieuwe voorraden werden de cabins ingedragen. Gelukkig konden de Duitser en ik in de lavvu overnachten en hoefden we niet in de platte tent:p

De lavvu

Ook maakten we nog een aantal koeienoormerken geschikt voor rendieren:

Jawel 🙂
Op de houtkachel bereidden we rendiergehakt

Na een best wel relaxte nacht werden we al vroeg (een uurtje of 5) gewekt door het geluid van wegrijdende atv’s. Mijn host had aangegeven dat het vanaf dat moment ongeveer een uur zou kosten voor de rendieren daadwerkelijk de hekken binnen zouden komen en het werk kon beginnen. Het was vroeg, maar ik had lang naar dat moment uitgekeken, dus sprong op uit m’n bed, ahum van m’n rendiervel waar ik die nacht op geslapen had. Volgende keer zal ik vertellen hoe het vanaf daar in zijn werk ging, om de spanning er in te houden:P