En zo gebeurde het dat mijn geliefde zus en ik samen onze biezen pakten en naar het zuiden vertrokken. Haar auto volgeladen met kampeerspullen, paardrijd benodigdheden en een body board dat zich al sedert omstreeks 1995 tot één van mijn -momenteel- redelijk schaarse bezittingen mag rekenen. Voor zover er een plan was betrof dat het feit dat mijn zus zich in een soort van opwelling had opgegeven om een week te paard door de Pyreneeën te gaan trekken. Ik zelf had me daarnaast aangemeld voor een weekje duiken in diezelfde periode. Nou, al met al hadden we er zin in. Na een overnachting of 2, 1 op een camping en 1 spontaan in een hotel, bevonden we ons toch echt aan de Middellandse zee. Voor mijn zus zou het ook maar bij 1 nachtje blijven, want het was al gauw tijd om haar naar het beginpunt van de tocht der tochten te brengen…haar eerste meerdaagse paardrijd trektocht. Zo gezegd, zo gedikkiedaan en gezamenlijk reden we naar Facaud, alwaar ik haar met een groep andere amazones achter liet en zelf in een paar uur doorreed naar een camping in de buurt van mijn duikcursus. In het donker zette ik de tent op en ging snel naar bed, zodat ik me de dag er op fris en fruitig onder de waterspiegel zou kunnen laten zakken.

De volgende middag was het zover, mijn eerste duikles. Even voor 1 uur meldde ik me bij het plaatselijke duikcentrum. Ik werd er opgewacht door een jonge enthousiaste man die die week mijn leraar zou zijn. Hij vertelde me dat ik zijn laatste leerling zou zijn daar. Na deze week zou hij verhuizen naar het nog exotischere Martinique. Maar first things first…op de boot en duiken maar! Nadat we hij me van de benodigde uitrusting voorzien had, gingen we samen met een aantal andere leraren en cursisten de duikboot op (hiermee bedoel ik geen onderzeeër uiteraard, alhoewel..had gekund wellicht:P). Ik had het niet direct zien aankomen, omdat het mooi weer leuk vanaf de kust, maar de golven waren behoorlijk hoog. Iedereen moest zich goed vast houden om niet ondersteboven te kukelen en ik was enigszins verrast dat niemand zeeziek werd.

Na een tijdje kwamen we aan bij een eiland. Klaarblijkelijk een natuurreservaat, al moet ik bekennen dat het mij tot mijn schande totaal ontbrak aan parate kennis van het Frans, en dat na 6 jaar les :O In een volgend leven toch beter opletten op school;) Een voor een gingen alle duikers, waaronder mijn leraar en ik dus, van boord. De eerste paar minuten onder water dacht ik “Aaaargh dit gaat nooit lukken en ik stik,!” maar toen ik merkte dat ik gewoon door bleef leven, ontspande ik en kon de les beginnen. Mijn leraar had een checklijst bij zich die hij regelmatig onderwater bestudeerde. Hierop stonden alle dingen die ik aan het eind van de week onder de knie zou moeten hebben om te slagen voor de cursus. Dit liep uiteen van 10 meter zwemmen zonder duikbril, een kompas gebruiken, alle handsignalen tot je duikbuddy helpen als deze kramp heeft of vermoeid is. De theorie had ik van tevoren al moeten doen. Gelukkig hoefde het niet allemaal in één middag, maar had ik 5 dagen de tijd, en 6 duiken.

Ik moet zeggen dat ik het echt heel leuk vond om te doen. Dichter dan dit bij mijn dromen over kunnen vliegen ben ik tot nu toe nog niet gekomen. Een hele openbaring om eens een keer niet alleen naar links en rechts te kunnen bewegen, maar ook mezelf stijl omhoog en ook omlaag te kunnen verplaatsen zonder daarbij te pletter te vallen. De mooie omgeving en het zomerse weer droegen ook wel aan mijn duikgenot bij moet ik zeggen.

Nadat mij op dag 5 het heugelijke feit werd medegedeeld dat ik geslaagd was werd het hoog tijd om mijn zus weer op te gaan halen. Ik was bijzonder benieuwd hoe haar cowboytocht haar bevallen was, dus ik kon niet wachten om weer met haar herenigd te zijn. En we hadden zowaar nog een week heuse vakantie voor de boeg! Het kon niet op:)

Na een miljoen uur in de auto kwam ik eindelijk op het adres aan waar ik haar een week eerder achter gelaten had. Ze stond me al op te wachten en meteen reden we door naar de Pyreneeën, alwaar we de volgende dag zowaar een heuse berg beklommen. De torenhoge temperaturen maakte het er niet eenvoudiger op moet ik zeggen, maar het uitzicht maakte een hoop goed:)

Viewtje in de Pyreneeën

Hierna reden we richting de kust, waar we toevallig net getuigen waren van een nieuw oplaaiende bosbrand inclusief evacuaties. Uiteindelijk zijn we een stuk noordelijker aan de Atlantische kust neergestreken voor een paar dagen en hebben we nog flink gebodyboard (en nee dat is zeer zeker niet alleen voor kinderen:P) en gezwommen. Volle poele zomer^^Ook hebben we nog het gebied bezocht waar we samen in 2010 ofzo ook al eens waren. We hebben zowaar zelfs op de zelfde camping gekampeerd…en bij het hetzelfde strand gebodyboard. Mijn lol kon niet op, haha! 🙂 De laatste avond hebben we doorgebracht bij de krijtrotsen in het noorden van Frankrijk. Daar was toevallig nog een concert op het strand die avond en een grootste vuurwerkshow….kan niet beter…uit met een BANG!^^

How exotic!