En toen was het alweer 2024, ik weet niet hoe vaak ik op dit blog al getypt heb dat de tijd vliegt, maar toch, de tijd vliegt:) Na twee maanden voornamelijk in de zon rond gelopen te hebben in het zuiden ben ik weer naar Nederland getogen, alwaar ik om te beginnen een overwegend vrolijk en gezellig kerstfeest gevierd heb. Voor oud en nieuw ben ik met m’n ene broer en zus naar Gent geweest, waar we ook heel aangenaam verpoost hebben. Al sightsee-end liepen we wat rond, op zijn tijd onderbroken door het nuttigen van enige Belgische bieren en aten Libanees tot we pap nauwelijks meer over onze lippen kregen. Toen was het ook nog eens oud en nieuw, wel zonder vuurwerk, want het waaide te hard. Dit mocht de pret echter niet drukken, want gewoon een ouderwetse kroegentocht zonder het risico op ontploffende rotjes in je smoelwerk beviel ons een stuk beter.
Als uitsmijter bekeken we ook nog eens ‘De aanbidding van het Lams Gods’, het beroemde altaarstuk gemaakt door de gebroeders van Eyck. Het bevindt zich in de Sint-Baafskathedraal en je kunt een tour boeken met Augmented Reality, dat wil zeggen dat je dan zo’n speciale bril op je hoofd krijgt, waardoor je een extra dimensie te zien krijgt. Dit was heel interessant, omdat het werk veel meer tot leven kwam en je details te zien krijgt die je normaal niet op zouden vallen als je er voor staat. Nou, kortom, Gent blijft een leuke stad, aanradertje. Een visuele indruk:





Wat ook nog leuk was is dat we daar een van m’n oude reisgenoten bezocht hebben, namelijk Lange Jan van het illustere duo Baas P. en, jawel, Lange Jan. Eeuwen geleden heb ik zes weken bijna non stop naast hem gezeten in een vrij luidruchtige Lada Niva, tijdens onze roadtrip naar Siberië, Kazachstan, Turkmenistan en zo nog een hele rits bestemmingen. Nu echter had ik hem al jaren niet meer gezien. Hij woont nog steeds op een heel mooie locatie in Gent, een oud Begijnhof, maar heeft ondertussen wel een vrouw en, dat moet gezegd worden, ontzettend schattig kindje:) We aten Vlaamse frieten en de befaamde Bicky Burgers, waar hij tijdens die reis destijds ook al de mond vol van had, en terecht:). Ik ben overigens net voor kerst zowaar ook nog op bezoek geweest bij een van onze andere reisgenoten in Friesland. Heel leuk om hen eindelijk weer eens te zien! Wat wel een jammere conclusie van ons was is dat een deel van de reizen die we eerder samen gemaakt hebben, momenteel helemaal niet meer zouden kunnen, door alle brandhaarden en conflicten overal.
Niet lang hierna (om precies te zijn één dag) was het alweer voor de veertigste keer tijd voor mijn verjaardag. Ik had bedacht dat het misschien leuk zou zijn om dat te vieren in Aken, een stad net over de grens met Duitsland. Ik was er nog nooit geweest, terwijl het eigenlijk maar net iets langer dan een uur rijden was. Keizer Karel de Grote, wie kent hem niet, is er ooit, om precies te zijn in het jaar 800, tot keizer gekroond. We bezochten ook de bijbehorende schatkamer, hetgeen ook zeker de moeite waard was:

oude kunst met menselijke restanten 
heel oud houtsnijwerk


En weer dronken we bieren, dit keer Duitse voor de verandering en we aten schnitzel in plaats van Bicky Burgers. Wat wil een mens nog meer:)
En nu maar weer eens even Fast Forward…prrrrrrrrrrrrrrrrrrttttt….. en toen was ik weer terug in het altijd fraaie en zeer groene Ierland. Ik was eigenlijk voornemens om naar Noorwegen te gaan zoals meestal, maar besloot mijn plannen toch te wijzigen naar aanleiding van een job aanbieding. Ik kreeg namelijk drie dagen nadat ik onderstaand vision board voor 2024 in elkaar had geknutseld een app van mijn eerdere zeewier/schapen/scallops baas of ik met hem wilde gaan duiken naar scallops later dit jaar en weer wilde helpen bij de zeewieroogst. “Hmm’, dacht ik bij mezelf, keek naar het gebied rechtsonder op mijn vision board en besloot dat ik er misschien maar voor moest gaan. Maar, zo dacht ik verder, dan wilde ik het wel goed doen en toch nog weer opnieuw kijken of ik die commerciële duikopleiding waar ik twee jaar geleden zo over aan het twijfelen was niet alsnog kon gaan doen.

Ennnnnnnnnnnnnnnnn, nu zit ik zowaar midden in de voorbereidingen voor deze cursus, maar daar zal ik de volgende keer meer over vertellen!
