Op sommige plekken wat meer dan op andere (-17 in Finnmark:o), maar hier toch wel! Waar ‘hier’ is zal ik straks toelichten (spannend als vanouds!:)) Ik ben de afgelopen maanden al meerdere keren een blog begonnen, maar heb er precies 0 keer eentje afgemaakt, whoops:) De winter heb ik grotendeels doorgebracht op de in de vorige blog genoemde boot. Wel ben ik ook enkele weken in Nederland geweest om aldaar deel te nemen aan allerlei feestelijkheden, zoals bijvoorbeeld het jaarlijks kerstfestijn. Zo lang is het dus al geleden dat ik een blog heb geschreven dat ik daar nog niks over gezegd heb, haha. Gelukkig was er tijdens mijn afwezigheid niks bijzonders gebeurd in de haven. Toch weer een extra zorg zo een boot, die kan toch zinken, afbranden en wegvaren en ik weet ik wat nog meer. Nou, ja dat is gelukkig niet gebeurd^^

Ik ben ook lid geworden van Oslo FjordClean up. Dit is een organisatie die zich bezig houdt met het schoonmaken van, jawel, de Oslofjord en de rivieren binnen de grenzen van Oslo. Dit is geen overbodige luxe kan ik ondertussen vertellen. Als je lid bent kan je uitrusting lenen om te freediven en allerlei zooi op te duiken van de rivier/fjord bodem. Complete fietsen, kluizen, koffers en afvalbakken kwamen er letterlijk boven water. De eerste keer freediven in mijn leven speelde zich af in de Akersrivier, een rivier die door het centrum van Oslo stroomt. Erg diep is die niet dus eigenlijk was er nauwelijks sprake van duiken, maar goed. Toch beter om zo te beginnen dan om meteen – letterlijk- het diepe in te springen. Deze happenings vinden elke zondag plaats en worden afgesloten met sauna sessies en burgers. Echt leuk!

Kerst sfeertje in de marina
Een deel van het opgedoken afval
De smartwatch deed het zowaar nog!

Verder heb ik de boot ook nog enige tijd verlaten om op verzoek van mijn rendier mattie in het hoge noorden te helpen met rendierwerk in Kautokeino. Dit keer werd er een selectie gemaakt van rendieren die naar de slacht gingen, niet bepaald het leukste rendier werk, maar toch een belangrijk onderdeel helaas. Het was in ieder geval wel goed om mijn vriendin daar weer te zien en te kunnen helpen.

Daar zijn ze toch weer!^^

Wat ik verder nog gedaan heb, je raadt het niet:P… een maand in het noorden met vis gewerkt. Dit nadat mijn boot contract afgelopen was en ik met een min of meer gerust hart de boot kon verlaten. Het was wel een snelle actie, want ik ben er dit keer niet langer dan een maand geweest. Dit is toch ook wel eens anders geweest. De eerste weken was er aan één stuk door werk en toen er tegen het einde van mijn verblijf een paar dagen geen werk was kwamen mijn zus en haar vriend op bezoek. Dit kwam dus top uit! Wat helemaal mooi was is dat het gelukt is om een levensdroom van mijn zus te realiseren, namelijk langlaufen. Het weer was die dagen enigszins onstuimig, daarom was er ook geen werk Toch was het weer op de dag dat we een stel lange latten en bijbehorende stokken hadden gehuurd gelukkig niet al te verkeerd. We maakten van de gelegenheid gebruik en gingen meteen maar voor een tocht van vijf uur. Langlaufen zouden we! We hebben alle drie ook nog eens niks gebroken of gekneusd en ons behoorlijk geamuseerd. Op wat kleine auto gerelateerde details na waar ik verder niet over zou uitweiden was het (voor mij in ieder geval, maar hoop voor hen ook) een heel leuk bezoek! Zo leuk om eens wat van die omgeving te delen. Ik heb er zelf onderhand toch zoveel tijd doorgebracht en ik blijf het toch echt prachtig vinden daar, ook al hebben ze dan weinig bos, haha.

Bezoek!:

Nou, wat zou er na die laatste zin volgen? Jawel… om het gebrek aan bomen te compenseren ben ik toch ook weeer een keer aan het bomen planten. Nu wel voor de verandering helemaal in het zuiden, namelijk in de buurt van Mandal, dicht bij Kristiansand. Dat sprak me wel aan, dat het toch in een andere omgeving is. Waarschijnlijk is dit ook maar voor een maand. Mijn banen worden korter en korter haha.

Wel heb ik (na mijn eerste sollicitatie gesprek in het noors! hear hear haha) een zomerbaan aan de haak geslagen die zowaar toch minimaal twee maanden is, oei, krijg er spontaan bindingsangst van, hahaha. Bij die baan is het het idee dat de bultrugzalm tegen gehouden moet worden in de Tana rivier. Deze wordt namelijk beschouwd als een onwenselijke bezoeker. Het klinkt nogal als een uitdaging en dat is het ook, maar daarom meteen ook wel boeiend! Dat is wel pas in Juni, dus tot die tijd moet ik mezelf op een andere manier bezig houden, maar dat zal ook wel weer lukken, stay tuned:)