Na een langverwacht en gelukkig blij weerzien (je weet het niet, hè:p) belandde ik weer in dat gehucht op een uur rijden van Tromsø. Aan de ene kant leek alles hetzelfde, maar aan de andere kant had ik het gevoel dat er in de tussentijd minimaal twee werelden gekomen en gegaan waren.

 

 

Er ligt nog steeds volop sneeuw overal en het huis is zoals het was toen ik hier aan het begin van het jaar wegging. Zo schitterend die prachtig gifgroen geverfde hal die ik destijds zo vakkundig bewerkt heb:p Volgens mij is dit trouwens echt bijna exact dezelfde kleur als die ik in de badkamer op de ranch op de muren heb gekwakt, ja, een fris en kleurrijk spoor achterlatend reis ik de wereld over, al zeg ik het zelf:D ><

Wel anders is dat er hier nu nog een Workawayer is en ik hier zelf eigenlijk niet echt meer als Workawayer ben, maar meer als ehm tsja wat eigenlijk… visite?:p
Ze heeft verklaard dat ze ook voor mij wil werken, dus nu opeens heb ik mijn eigen werker, haha! Weet ik ook eens hoe dat voelt (raar!) 🙂

We hebben gewoon de draad weer opgepakt en zijn verder gegaan met onder andere het prepareren van de skitrack met de sneeuwscooter:p Op sommige momenten leek het wel of we op Antarctica aan het rijden waren, zo wit was alles.

IMG_20170401_100051249_BURST012

Antarctica?

Wel kwamen we zowaar daadwerkelijk mensen tegen die daar aan het langlaufen waren, al is het mij een raadsel hoe je in vredesnaam heelhuids die heuvels op en af komt op zulke dunne latjes (oké, af is wellicht niet zo’n probleem:p), lijkt me zelf nou niks, maar goed, ieder zijn ding:p

IMG_20170401_102217869_BURST037

Hoe zou iemand daar ooit omhoog kunnen skiën vraag ik me dan af?

IMG_20170401_110905765

Nieuwe bordjes ophangen

IMG_20170401_110847702_BURST001

View

Wow, terwijl ik dit schrijf zie ik een school bruinvissen (vermoed ik) voorbij komen vanaf mijn bed, misschien moet ik hier toch maar voor altijd en altijd blijven wonen, haha!^^