Tussen al het gevoeder door ben ik me ondertussen ook maar weer eens op een paar muren en wanddecoraties aan het uitleven in een poging om deze te pimpen.

Allereerst ben ik begonnen om in de keuken alle tegels met aardbeien erop koperkleurig over te spuiten (‘Ik haat aardbeien’, aldus een van m’n hosts). Beide jongens hebben me geholpen en deden het op een of andere manier mooier dan ik, terwijl ik toch zo m’n best deed:) Al met al ziet de keuken er volgens mijn host nu opeens een stuk moderner uit, het zijn de kleine dingen die het doen, he:)

20170209_142347.jpg

Hard aan het werk om de aardbeien te camoufleren

Verder ben ik de badkamer in onze cabin aan het verven. Hij was nogal geel en bloemig, bloemig geel kan ik wel zeggen. Vanuit alle hoeken en gaten zijn verfresten tevoorschijn getoverd en die kan ik nu, naar eigen inzicht zowaar, gebruiken voor een badkamer metamorfose. Ik weet nog niet precies wat ik ervan ga maken, want het zijn nogal aparte kleuren allemaal (oa van de camouflage kleurige kamer van een van de jongens). Ik heb in ieder geval alles net wit geverfd en zal er nog eens een nachtje over slapen:p Het kan in ieder geval niemand (inclusief mezelf want ik ga toch weg natuurlijk) wat schelen hoe het eruit komt te zien (‘Alleen geen rose graag’, zei m’n cabingenoot), dus de druk is niet al te hoog:p

img-20170212-wa0027

De badkamer VOOR dat ik me er tegenaan ging bemoeien

img-20170212-wa0019

De beschikbare kleuren

Die kinderen zijn trouwens wel een stelletje wijsneuzen, vooral die jongste van zes. Hij schudt de ene mop na de andere uit zijn mouw. ‘Waarom zijn vissen zo slim? Omdat ze in een school zwemmen. Hoe tel je cows? Met een cowculator’ haha, lachen, gieren, brullen.

’s Middags gaat een van m’n hosts vaak een stuk rijden op haar sneeuwscooter over het erf en de ranch met de jongens er op ski’s of een slee achteraan. Ziet er echt grappig (en knap) uit. Of ze gaan met een luchtbuks op kraaien schieten, jong geleerd, ik denk in het kader van oud gedaan, hun vader organiseert ook huntingtrips namelijk.

Overigens hebben we (oké, ‘ze’:p, alhoewel ik er wel achteraan holde met een halter en wat touwen) met bijna eindeloze inspanningen alsnog die zieke koe uit het vorige verhaal weten te vangen. Na een wilde achtervolging dook de koe de bosjes in, gevolgd door m’n hosts, die er bovenop sprongen en het beest overmeesterden. Indrukwekkend, al zeg ik het zelf. Hierna konden ze de dure antibiotica in haar achterwerk spuiten. Helaas mocht het uiteindelijk allemaal niet baten, want ze ging alleen maar achteruit, dus toen hebben ze ook haar maar naar de eeuwige jachtvelden geholpen. Helaas.

20170208_125248.jpg

De zieke koe, aan de tractor meegevoerd naar een stal

Oké, dat is niet echt een vrolijk einde, nou, maar morgen ga ik wel vrolijk verder met schilderen, dus stay tuned voor het eindresultaat (roffel roffel:p)^^