Dat was de hamvraag gisteren na aankomst in Narsaq. Ik had de hele dag nog geen reactie van mij nieuwe host, dus had geen idee of ik nog kon verwachten dat ze me op zou zouden halen. Dat houdt het spannend zullen we maar zeggen:p
De helikopter vlucht was enkele uren vertraagd. Gelukkig kon ik uiteindelijk, samen met slecht twee andere passagiers alsnog vertrekken. Het was maar een korte trip, maar zoals verwacht wel echt de moeite waard. We bleven laag genoeg om nog wat te kunnen zien, ook al was het behoorlijk bewolkt.

Wel regent het zo’n beetje aan een stuk door. Op zich wel verfrissend na die zweterige hitte in Nederland en Denemarken (waarom is het in incheckrijen altijd 35 graden?), Maar ik heb er wel spijt van dat ik geen betere regenkleding en mijn oh zo geliefde rubber boots mee heb genomen. Maar goed. Na regen komt zonneschijn. (N)Ooit:p

Narsaq waar de helikopter me heen bracht is een kleurige nederzetting aan het water met ongeveer 1500 inwoners:


Nadat ik uren gewacht had bij een hotel en veelste veel geld aan internet besteed, had liet de host me ’s avonds eindelijk weten dat ze niet hadden kunnen komen vanwege de weersomstandigheden. Lekker dan:/ Het was wel echt op het moment dat ik net besloten had om maar een biertje te gaan drinken. Ik was ook al behoorlijk moe en zag er eigenlijk een beetje tegenop om nog drie uur verder te reizen naar de farm. Eigenlijk kwam het mij dus niet eens zo verkeerd uit.
Het hotel waar ik al die tijd had gewacht en het bijbehorende hostel bleken al helemaal vol te zitten. Gelukkig waren de mensen super aardig en brachten ze mij naar een leegstaande studentendorm, waar verder helemaal niemand was en ik een grote kamer helemaal voor mezelf had, voor dezelfde prijs als het hostel. Beter! Her uitzicht was er ook niet verkeerd:

Nou ja, nieuwe dag, nieuwe rondes, nieuwe kansen, beter weer en nog tijd om even rond te lopen. En dan afwachten maar of ze vandaag wel komen, spannend:)