De nieuwe zuid Duitse koekoeksklok die mijn host afgelopen week heeft opgehangen heeft net elf keer geslagen. Gelukkig geen 23 ook al is het 11pm ipv 11am:p Nu is het nog leuk, zo’n olijk vogeltje elk halfuur. Ik vraag me echter af hoe snel de lol daar van af gaat, vooral ’s nachts…maar goed, dat terzijde:)
Vorige week (of was het de week daarvoor? Tijd vliegt weer:)) hebben mijn host, zijn kinderen en ik doorgebracht in het jacht- en viskamp dat ook van mijn host is. Mensen betalen grof geld voor een paar dagen jagen en vissen, net als in Alaska bij de fancy lodge niet ver van de oesterfarm vandaan. Aangezien ik slechts een nederige armlastige workawayer ben en geen draagkrachtige jager cq visser hoefde ik gelukkig niet te betalen, pfieww:)
Wat ik er wel gedaan heb is de omgeving bewonderd en enpasant tien vuilniszakken vol met black berry takken verzameld. Later die week hebben we dit gebruikt om wat van de vis uit het net te roken en wat schapenvlees. Mijn eerste poging om de smoker aan de gang te krijgen kostte me wel wat armhaar en wimpers, maar als het een beetje mee zit heb ik het nu voor volgende keer wel onder de knie:p
In het kamp waren nog geen toeristen, enkel de mensen die de boel daar draaiende zouden gaan houden deze zomer. Het was heel gezellig en de omgeving is ook om over naar huis te schrijven, dat ik dus bij deze doe:p
Verder zijn we hier (een groot deel van) de boel aan het verbouwen. We zouden eerst ‘een dagje’ de woonkamer van het huis waar ik in slaap gaan schilderen, maar er kwamen steeds maar allerlei projecten bij. Hierdoor werd dat ene dagje al bijna vijf dagen. Ik heb onder andere weer eens geschuurd, geverfd, laminaat gelegd, plinten op maat gezaagd, stopcontacten geïnstalleerd en een rotte vloer (de gang) uit het huis gesloopt. We hoeven ons dus niet bepaald te vervelen:p
Voor dit hele gedoe losbarstte heb ik overigens zowaar nog een poging gedaan om brood en chocolade cake te bakken. Dit nadat ik de vloer gedweild had en het huis aan kant was. ‘Wat is er met me aan de hand?!’, vroeg ik mij geschrokken af toen ik me realiseerde dat ik gewoon een hele dag bezig geweest was met schoonmaken en kokkerellen. Het moet niet gekker worden:) Gelukkig ligt de keuken er hier nu uit, zodat ik niet ook nog eens perongeluk taarten ofzo ga staan te bakken:p ‘Ik weet niet hoor of dit brood wel eetbaar is’, zei ik tegen m’n host. ‘Nou, ik ga het hoe dan ook eten, al is het het laatste dat ik doe’, antwoordde hij vol overtuiging. Ehm, lief bedoelt, maar daar ging ik me niet perse beter door voelen:p
Gisteren en vandaag was die Noorse zeilboot trouwens weer in onze vaarwateren terug, met drie dezelfde crewleden en twee nieuwe mannen (een galeriehouder uit Oslo en een gepensioneerde tandarts). We werden uitgenodigd voor het diner bij hun op de boot. Een van de crewleden had zowaar de hele dag in het kleine keukentje van het schip gestaan om de hele groep van eten te voorzien. Het was heerlijk (het Noorse gerecht ‘lutefisk’ voor de geïnteresseerden). Mijn host maakte van de gelegenheid gebruik om iedereen mede te delen, dat ik niks kan koken, alleen water en dat hij elke avond als ik vraag of ik kan helpen bij het koken standaard als antwoord geeft ‘yes, learn to cook’.:p ‘Wel ja, zo kan die wel weer’, zei ik en lichtte toe dat ik gelukkig heeel veeel andere kwaliteiten heb, die het gebrek aan kookkunsten (of eigenlijk meer het gebrek aan kookzin) meer dan goed maken:)
Verder vertelde Ragnar (de schrijver en reiziger) weer diverse (vrij onnavolgbare) verhalen. Ook bracht hij meerdere odes aan ‘beautiful women’. Ik heb niet geteld hoe vaak hij het wel niet over vrouwen heeft, maar als ik gok zo ongeveer om de zin, dan zit ik wel goed, denk ik:p Hij werd ook telkens explicieter met zijn lofprijzingen, ik durf het hier niet eens te herhalen, haha, ouwe snoeper dat hij is:/
Vanochtend hebben we ze de baai weer uitgeloodst. M’n host liet mij varen op de terugweg. Gelukkig zijn hier niet al te veel ijsschotsen en rotsen. Het is trouwens wel best koud en het regent ook regelmatig, te vaak voor de tijd van het jaar zo heb ik me laten vertellen. Soms na een hele dag regen en kou en geklus denk ik wel eens ‘Hm, ik had nu ook op een bananenboot kunnen zitten in Salou of Chersonissos, maar dat is meestal gelukkig maar van korte duur:) Ik werd hier al gewaarschuwd voor de vele soa’s die hier welig rond schijnen te tieren, dus wat dat betreft zijn er misschien nog meer overeenkomsten met Groenland en dat soort bestemmingen dan je zou denken:p
Hm, een gewaarschuwd mens telt voor twee dus opgepast dan maar, hè, haha!><