Want het was tijd voor een good old rave, jawel! Na nog een laatste ontbijt met mijn Galway hosts ging ik op reis terug naar Noord-Ierland, alwaar ik na zo’n ongeveer 4,5 uur reizen op de place to be aan kwam. De bussen en ambulances waren reeds gearriveerd, dus het feest kon beginnen





Kortom, het was een alleraardigst feestje, en dat op een steenworp afstand van mijn bed. Wat wil een mens nog meer;) Uiteindelijk waren er zo’n 800 mensen, best veel! En ‘iemand’ cq mijn moeder vroeg me of ik nou alleen maar aan het feesten ben de hele tijd? Nou nee, ik heb gisteren nog de vloer gedweild, maar net zoals Donald Duck nooit naar de wc gaat, heb ik daar geen foto’s van genomen, al kan ik daar wel een ander blog aan weiden (heb vet goede schoonmaak tips uiteraard), mocht er veel animo voor zijn?
De omgeving is er sowieso niet slechter op geworden nu de lente zo een beetje los gaat, al zeg ik het zelf:)




Overigens is de man met wie ik afgelopen weken al dat constructie werk gedaan heb en waar ik mee gedanst en gemusiceerd (uhm poging tot ) heb op de eerste dag dat ik niet meer aanwezig was van de ladder gevallen tijdens het werk op dat eilandje Hmmm…Hij is pas echt net weg uit het ziekenhuis, de arme ziel! Ik hoop dat hij snel herstelt!