Voor degenen die zich altijd al afvroegen hoe de noordelijkste provincie van Noorwegen er nou zo ongeveer eruit ziet hierbij wat foto’s. Over het algemeen krijg ik zelf niet echt een zomers gevoel bij de meeste van de foto’s, maar dat klopt ook wel, aangezien het vaker rond de 8 graden was (en dan met gevoelstemperatuur 2 graden), dan 18 of warmer.
Zie hieronder een kiekje van de eerste nacht. Dit was ook meteen de enige keer dat ik mijn boomtent gebruikt heb. Mijn host ligt op deze foto nog wel heel stoer in de openlucht met zijn slaapzak, maar ik kan jullie vertellen dat het niet lang duurde voordat hij toch maar zijn tent op ging zetten, vanwege het enorme aantal muskieten. Mijn super fancy tent beschikt gelukkig over een heel goed functionerend antimuggennet:)

Niet zichtbaar op de foto: een miljoen muggen
Voor de bungeejumpers onder ons, bij de Lyngenfjord kan je een fortuin betalen om met een elastiek aan je enkels de diepte in te storten. Wij sloegen dit keer even over:):
Hieronder de omgeving van onze eerste kamperovernacht plaats, bij het kleine dorp Øksefjord. Het stonk er naar rotte vis en we vonden het er maar matig (had verder helemaal niks te maken met dat mijn host wagenziek was geworden na een miljoen haarspeldbochten en hij er mij van betichte dat ik als een maniak reed, hetgeen ik uiteraard nooooit doe, hoor 😁😌).

Kijk hoe klein aan de overkant is vergeken die bergen 
Øksefjord, stom stink dorp:P
Gelukkig waren we de dag erna weer blij. Het weer was beter, wij waren goedgemutst en de omgeving was prachtig.

Gletsjer. Met name mijn host was diep onder de indruk van deze plek 
Ik vond het er ook leuk
Onze tweede overnachtingsplek, lekker aan het strand met vier graden:)
Hierna vertrokken we in de richting van “Inner Finnmark”. Hier ligt onder andere Kautokeino, samen met Karasjok een van de belangrijkste gebieden voor Sami mensen in Noorwegen. Rendieren spelen een heel belangrijke rol in deze gebieden. In Karasjok zit ook een school waar je opgeleid kan worden tot rendierhoeder. De zoon van mijn Groenlandse host gaat hier waarschijnlijk volgend jaar naar toe en zelf heeft deze host ook twee jaar in Kautokeino gewoond om de kneepjes van het vak te leren. In Kautokeino wonen zo’n 3000 mensen:

In dit gebied en net over de grens met Zweden ervoeren we voor de enige keer tijdens deze trip enigszins zomerse temperaturen. Mijn host zijn reactie: snel terug in de kamper en hoppa de airco vol aan. Tis maar wat je gewend bent, he;)

Zomerse bloemen 
Vraag me af wat voor een huiden dat zijn…
Een deel van de grens tussen Noorwegen en Finland wordt gevormd door de Tana rivier. We zijn de grens een paar keer overgestoken en hebben ook in Finland overnacht.

Tana rivier 
Deze brug brengt je van Noorwegen naar Finland en omgekeerd.
Het is niet helemaal op chronologische volgorde (een flinke sprong van zuid naar noord), maar hierbij nog wat foto’s van onder andere de plaats Vadsø, een plek die noordelijker ligt dan Vadsø (waar ik in de eerste blog over schreef). Door het ineenstorten van de visindustrie een paar jaar geleden heeft de plaats te maken gekregen met werkloosheid en wegtrekkende bewoners. Er is nu veel leegstand, en veel huizen staan op het punt van instorten. Best raar om te zien in een land als Noorwegen.


Straatbeeld, aan de ene kant wel fleurige huizen, maar toch ook veel verval 
View 
Zoals alle plaatsen in deze regio ligt ook deze plek aan het water 
Verval 
Dit vond ik nou wel echt creatief 
Nog een straatbeeld
In Vadsø bevindt zich ook een heel groot heksenmonument. Ik heb nog nooit zo’n groot heksenmonument gezien en was enigzins verbaasd om er hier eentje aan te treffen, maar het was wel echt mooi gemaakt. Binnen hingen alle namen van de mensen die er in de 17de eeuw van beschuldigd werden dat ze een heks waren. Ook de manier waarop ze aan hun einde waren gekomen werd erbij vermeld. In de meeste gevallen werden de ‘heksen’ levend verbrand op de brandstapel. Gruwelijk! Het deed me denken aan dat hekserij museum waar ik toen vorig jaar in IJsland ben geweest, echt erge tijden moeten dat geweest zijn! Het monument:
Het was nergens echt te merken dat het volop zomer vakantie was. Zoals al eerder gezegd ten eerste niet aan het weer, maar ten tweede ook niet aan de drukte, of eerder het gebrek aan drukte. Waar in rest van Europa sprake is van zwarte zaterdagen en overvolle campings was hier vaak gewoon helemaal niemand anders.

Onze kamper 
Een heel strand voor jezelf eind juli 
Lege wegen 
Meer meeuwen dan mensen
Nou, hoe super interessant dit ook allemaal weer was, voor nu is dit heeeel wellicht weer genoeg Finnmark info 😛 Ik zal even de gelegenheid bieden om het allemaal te laten bezinken, dan ga ik volgende keer weer met frisse moed er tegen aan 😄😉






