Nou. Waar was ik ook alweer gebleven? Ojaaa, ergens in december vorig jaar…goh… Hoog tijd voor een update, al zeg ik het zelf 🙂 In mijn vorige blog was ik nog in Kautokeino…even een snelle flash forward….Na enige mislukte pogingen om daar te vertrekken (werd voor mijn gevoel steeds weer terug gehaald met een rendierlasso door mijn host, haha) ben ik uiteindelijk toch met de andere worker richting Tromso gereden met zijn auto. Daar ben ik voor de verandering eens maar 2 nachtjes bij mijn oude vertrouwde host Kyrre gebleven alvorens zuidwaarts te reizen.

Ik was echt even klaar met het noorden en wilde graag weer wat anders doen. Ook het idee om überhaupt de zon weer eens te zien sprak me aan moet ik bekennen. Ik moet hierbij wel vermelden dat de corona situatie hier een stuk minder ernstig is dan in NL, anders zou ik nooit gaan vliegen, al heb ik er sowieso wel even over getwijfeld, vliegschaamte enzo, je weet zelluf. Ik wilde graag met de trein, maar aangezien er noordelijker dan Bodo geen rails en stations zijn wordt dat moeilijk, helaas. Mijn oorspronkelijke idee was ook om een betaalde baan te doen in het zuiden overigens. Maar goed, even door met de blog, anders komt hij nooit af:)

Zie hieronder de workaway plek, een boerderij midden in de bossen aan de rand van een meer. Ze hebben 16 schapen en twee rammen.

De boerderij
Een warm welkom gevoel
Een deel van de schapen
Grappig trouwens dat ze ook echt decoratie met schapen hadden, en op mijn vorige plek echt alles met rendieren haha

En check hier het onderkomen van de workawayer, ik dus in dit geval:))) Cabin in the woods! Zoals wellicht ondertussen bekend al jaren een vast gegeven op mijn vision boards.

De cabin, ook nog eens gelegen aan een meer
Hier binnen bevinden zich hout opslag en een wc
het meer

Nou, wat gingen we nou uiteindelijk doen die zondag? Geen werk, want zondag, maar in plaats daarvan een ritje met de quad, mijn host, de hond en ik, door de besneeuwde bossen. Niet verkeerd om mee te beginnen:)

Mijn host plus de hond
Yaayy, besneeuwde bossen
De quads, er was ook nog een vriend mee

Naast mijn host bestaat de familie uit zijn vriendin (‘al praten we al drie jaar niet meer met elkaar’, zei mijn host hierover maar dat terzijde), hun twee kinderen, een meisje van 8 en een jongen van 5 en een papegaai. Ook een poes trouwens al is die helaas in de tussentijd overleden. De kinderen gaan naar school en kindergarden en de vriendin heeft een fulltime baan als begeleider van kinderen die extra zorg nodig hebben. Mijn host werkt op het moment op de farm en rondom het huis, altijd genoeg te doen. En weet je wat? Hij heeft ook een Tentsile boomtent, de eerste persoon ever die ik ontmoet die er ook eentje heeft. Dat schept natuurlijk meteen een geweldige band:)

De hond

Vrienden vroegen ben je niet bang alleen in de cabin? Nee, dat was eigenlijk niet echt in me opgekomen, al had ik het er met mijn host over dat ik best een moordenaar zou kunnen zijn. Na verhalen gehoord te hebben over workers die niet bleken te zijn wie ze zeiden te zijn, ben ik me er bewust van geworden dat workaway best wel een manier zou kunnen zijn om een tijdje redelijk goedkoop van de radar te verdwijnen mocht je daar behoefte aan hebben, of mocht het nodig zijn (even weg uit de ratrace of als je bijvoorbeeld gezocht wordt door de FBI;)). Ook mijn host zou een moordenaar kunnen zijn natuurlijk. “Nou, als jij een moordenaar bent dan ben je in ieder geval geen bijlmoordenaar, want de kans dat twee bijlmoordenaars elkaar ontmoeten lijkt mij verwaarloosbaar klein”, zei hij. Haha, hmmm, misschien toch die deur van de cabin ’s nachts maar op slot doen? Al biedt dat niet echt veel bescherming tegen bijlen:)

Kreeg meteen flashbacks van the Shining:O

Gelukkig staat in ieder geval wel in de FAQs van onze boomtenten dat de tenten hoogstwaarschijnlijk uitermate geschikt zijn in het geval van een zombieattack. Zombies zijn geloof ik niet de beste klimmers. Mijn host vertelde dat hij zijn kinderen pijl en boog schieten aan het leren is zodat zij zichzelf kunnen beschermen, dus dat zit gelukkig allemaal wel snor.

Maar goed, wat hebben we verder nou zoal gedaan de hele week? Zoals wel vaker heb ik weer eens geholpen met firewood productie, altijd leuk. Verder hebben we een van de auto’s naar de garage gebracht, een Toyota Hiace, zelfde als mijn host in Kautokeino ook heeft. Het schijnt een hele populaire auto, of busje zeg maar, te zijn in Noorwegen en mijn host ontpopte zich als een groot fan. Hij bombardeerde me met Hiace fanclub afbeeldingen:

Nou, verder heb ik (uiteraard) weer eens een muurtje geschilderd. Ook heb ik me een slag in de rondte gewandeld nu ik eindelijk weer eens de kans had om in een bos rond te dwalen en het hiernaast ook uren langer licht was dan in het hoge noorden. De tijd ging snel, al komt dat ook doordat ik er ook echt maar net iets langer dan een week geweest ben natuurlijk, mijn kortste woraway ooit! Ik kreeg een aanbod voor een baan in Bergen, dus besloot daarheen te reizen. Over wat er vanaf dat moment gebeurde zal ik de volgende keer vertellen:)