Omdat ik dacht laat ik eens iets doen met bomen dat ik tot nu toe nog niet gedaan heb en ook graag een tijdje in het zonnige zuiden van Noorwegen wilde verblijven besloot ik een tijdje terug een baan te nemen als boomplanter. Ik kende het werk eigenlijk alleen vanuit de verhalen in landen als Canada. Daar is het echt een soort lifestyle waarbij mensen voor maanden de wildernis intrekken om bossen aan te planten. Hier echter ga je gewoon ’s avonds weer naar huis. De boompjes worden geplant op velden waar eerder gekapt is. Zie hieronder:

Een veld dat geplant moet worden

Het werk staat bekend als behoorlijk zwaar en mijn nieuwe baas bleef me van tevoren ook maar tussen m’n oren proberen te knopen dat ik me daar echt wel van bewust moest zijn. Haha, bijna alsof hij me ervan wilde weerhouden om er überhaupt aan te beginnen:P Desalniettemin ben ik er toch aan begonnen en heb het ondertussen al weer zo’n twee maanden gedaan. Ik kan zeggen dat ik inderdaad niet naar de sportschool hoefde de laatste tijd:) De velden zijn vaak erg stijl en er bevinden zich overal takken en rotsen.

De bomen die geplant moeten worden. Sparren om precies te zijn.

Als je geluk hebt worden de bomen naar het veld gebracht met onderstaand vervoersmiddel.

Zo niet dan moet je het allemaal zelf dragen, en dat kan wel echt ver en zwaar zijn. Gelukkig was ik opzich wel wat gewend met die visbaan, kan me voorstellen dat het anders wel rauw op je dak kan vallen:)

De bomen doe je in een tas:

Daar kan je behoorlijk wat bomen in kwijt. Afhankelijk van het formaat van de boom maximaal 200.

In principe moeten de bomen zo ongeveer elke 1,5 a 2 meter geplant worden en het liefst zo dicht mogelijk bij de boomstompen die er nog staan. Dat dit vaak niet mogelijk is valt wel te zien in onderstaande foto:

Een uitdagende plant omgeving.

Een hoop gedoe om tussen de takken in toch nog plekken te vinden om een plantje de grond in te stampen. Voor het planten zelf gebruik je een metalen stick om een gat te maken:

Vaak zijn de velden behoorlijk rotsig, dus dan moet je wel n aantal keer proberen voordat je je plantje kwijt kunt. De geoefende planter is een stuk beter in het spotten van de juiste plekken dan ik, kan ik zeggen. Zo lukt het mijn enige collega, die het al 9 jaar doet, om er makkelijk meer dan 1000 te planten op een dag en dat met veel lange pauzes, terwijl ik doorgaans niet verder kwam dan 6 a 700 honderd bomen en dan zonder pauzes, haha, of ik ben gewoon sloom natuurlijk:) Nouja, hoe meer hoe beter, want we krijgen per boom betaald. Sommige van de velden zijn behoorlijk ver lopen:

Bij het laatste veld moesten we een half uur door het bos lopen om er te komen. Gelukkig hou ik daar wel van, dus op zich niet verkeerd als je het mij vraagt, beter dan files en volle treinen:)

Er zijn wel een aantal eisen waaraan het planten moet voldoen, hetgeen het lastiger maakt dan het in eerste instantie lijkt. Er is regelmatig controle en als het niet goed is moet het veld overnieuw gedaan worden, dus dat is geen pretje. Gelukkig was dat maar 1x het geval, leer je wel snel af:)

Ik vind het wel leuk werk, al ben ik er nu wel een beetje klaar mee, gelukkig maar want de baan is ook klaar:) Maar je bent veel buiten, krijgt veel beweging, je rijdt een hoop rond, dus krijgt een hoop verschillende gebieden te zien, dat was ook een van m’n drijfveren om deze baan te nemen. En je vind nog eens wat:

Eland!

Soms is het wel heel heet, of heel nat:

Alsof je een emmer water over je heen gegooid krijgt:)

En het is ook niet echt de meest sociale job op aarde, aangezien je met slechts 1 iemand anders werkt en die spreek je eigenlijk alleen in de auto, omdat je de rest van de dag ver van elkaar af aan het werken bent. Maar goed. Ik heb deze baan afgerond en ga vanaf morgen op vakantie, jeeeuh:))) Ik zal daar later meer over vertellen.