Cut the grass

Nou mijn leven raast als een malle voorbij tegenwoordig, want hoppa één keer met mijn ogen knipperen en ik ben alweer klaar met maaien. Het was behoorlijk noeste arbeid en flink aanpoten, maar het resultaat mocht er zijn. Dat wil zeggen, ik vond het er niet perse mooier op geworden, nadat we alles gekortwiekt hadden, maar het schijnt wel bevorderlijk te zijn voor de biodiversiteit in het gebied. Daar doe je het voor, he:)

Het is zeker een mooi eiland, erg druk in de zomer, maar vanaf augustus is het al een stuk rustiger. En in de wintermaanden is het uitermate stil kan ik wel zeggen na mijn verblijf aldaar afgelopen november en december. Nu volgt een random foto selectie om mijn verhaal visueler te maken. Ik luisterde trouwens een keer naar een podcast over het fenomeen Afantasia, mensen die dit hebben kunnen zich geen voorstelling maken van dingen. Ik vond dit zo raar, ik kan me daar echt niks bij voorstellen (pun intented :P) volgens mij heb ik zelf eerder het tegenovergestelde, haha, dat overigens hyperfantasia genoemd wordt, maar goed dit terzijde:) Link hier voor de link naar de podcast.

En natuurlijk mochten enkele kampeersessies ook niet ontbreken^^ Het eiland en het weer leende zich er goed voor.

En wat ook grappig was, was dat toen ik een keer in het centrum van Kragerø liep benaderd werd door een man die me loten aan wilde smeren voor de plaatselijke handbalclub. Aangezien ik dergelijke initiatieven uiteraard een warm hart toedraag kocht ik er twee, waarbij ik vermelde dat ik toevallig onlangs nog een prijs gewonnen had in een loterij. Het was namelijk zo dat toen ik in Finnmark een sneeuwscooter race bezocht met Ellen Anne en zij voor ons allebei een ticket kocht ik later zowaar een prijs gewonnen bleek te hebben. En toevallig genoeg was dit een waardebon voor een nieuwe telefoon ter waarde van 12.000 kronen, zo ongeveer 1200 euro. Dit kwam mooi uit omdat mijn telefoon net daarvoor kapot was gegaan. We hebben het geld gedeeld, en al heb ik er uiteindelijk geen telefoon van gekocht, verkeerd was het niet 🙂

Maar goed ik liep de supermarkt in om wat lege blikjes in te leveren, die ik eigenlijk even daarvoor al weggegooid had, maar weer uit de prullenbak had gevist, omdat ik me toch realiseerde dat dat toch te bar en boos was op zo’n 20 meter van het inwisselpunt af. Dusss leverde ik ze toch maar in en won daarbij pardoes 100 kronen in de statiegeld loterij. En of dit heugelijke feit alleen al niet genoeg was vond ik een paar dagen daarna ook nog een achtergebleven statiegeld briefje in het mandje dat ik pakte, ook weer ter waarde van een euro of 6. Het geluk is met de dommen zullen we maar zeggen >< Een mens maakt wat mee, he.

Net voor Wouter jarig was waren we eindelijk klaar met maaien en het rondsjouwen van diverse soorten gras en riet en was het tijd voor feest. Er kwamen zowaar zo’n vijftien mensen opdagen en Wouter maakte met nog iemand een pan paella met een doorsnede van een meter (lijkt ieeetsje kleiner op de foto, maar dat komt vast door de belichting hahah), ik had nog nooit zo’n grote pan gezien:

En toen en toen en toennnnnn zouden mijn ouders de volgende dag zowaar in Noorwegen arriveren. Bijzonder vroeg jumpte ik de ochtend na het partijtje mn bed uit en liep blij gemoed drie kwartier naar de ferry die me naar het vaste land zou brengen. Enkele uren later kwam ik zowaar slechts tien minuten later aan in Oslo, waar de bus precies voor de ferry terminal stopte.

Niet lang hierna was ik dan ook herenigd met mijn ouders, klaar voor vakantie, maar daarover later meer^^