Na alle chille loungevibes die ik maar kon vinden op Ibiza opgezogen te hebben, vond ik dat het wel weer eens tijd was om me naar het vaste land te gaan begeven. Ik nam weer de ferry, maar dit keer naar Valencia in plaats van terug naar Barcelona. Het was weer een uur of acht varen, maar dit keer overdag. Zo kon ik mooi nog een glimp opvangen van Es Vedra, een rots waar allemaal vage verhalen over rondgaan. Zo zou het bijvoorbeeld de op twee na meest magnetische plek op aarde zijn. Ik was eerder al in de auto gestapt om er heen te rijden, maar had me toen bedacht omdat ik eigenlijk liever wilde gaan bakken en braden op een van de playa’s (waar gaat dat heen met mij! 😮 ) Zo zag ik het alsnog:

Ik realiseerde me dat het alweer vijf jaar geleden is dat ik in Valencia was met mijn zus, na een zomer en een herfst in Groenland, IJsland en Zweden. Times flies when you’re having fun, haha! Alleen was het nu natuurlijk wel een stuk minder leuk dan met haar, maar het was lekker weer en met behulp van Sinterklaas werkte ik aan een surprise in de zon op het strand.

Indrukwekkende boom in Valencia

Na twee nachten ging ik met Blablacar naar Madrid, een rit van een paar uur. Het was pas de tweede keer dat ik Blablacar gebruikte, maar het werkt wel goed tot nu toe moet ik zeggen. Het is eigenlijk carpoolen. Je kan online kijken welke mensen een rit aanbieden naar waar jij heen wilt en hoe duur het is. Het is vaak een stuk goedkoper dan bijvoorbeeld treinen, en ook wel gezellig, al sprak mijn gezelschap dit keer weinig Engels en ik geen Spaans, lang leve google translate:) Over Madrid kan ik zeggen dat het DRUK was. Het was echt een van de allerdrukste plekken waar ik de afgelopen jaren geweest ben. De stad was al redelijk in kerststemming, met overal vrij aanwezige gekleurde kerstdecoratie. Madrid:

Ik bleef er echter maar één nacht, en stapte ’s ochtends op de bus naar Lissabon. Ik was op dreef! ^^ Al had ik wel besloten dat het na deze busrit, die het grootste deel van de dag in beslag nam, maar eens klaar moest zijn met al dit toeristisch rondgesjees. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus wende ik me tot een Workaway gelegen op een oud landgoed, op zo’n twee uur rijden van Lissabon, waar ze zich onder bezig houden met het planten van bomen. Ik was afgesproken dat ik hier een week zou blijven. Even weer eens wat werk doen, nieuwe mensen leren kennen, en wat me helemaal aansprak, gewoon een hele week op één plek blijven. Wel zo rustig af en toe:) Er bevonden zich verschillende gebouwen op het landgoed. Het geheel zag er fris en goed onderhouden uit.

De keuken in het workawayers gebouw

Naast mij waren er nog twee andere workawayers, een Italiaanse jongen en een Franse jongen die 1. vrijwel geen Engels sprak en 2. zo zachtjes praatte dat je hem uberhaupt niet kon verstaan. Een dag na mij arriveerde per auto ook nog zowaar een man uit Rotterdam, die ook een week zou blijven. Het werk bestond uit, en dat stond mij zeer aan, jawel bomen planten. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan!:)

Dit keer gingen we weer dennen planten, maar dit keer zouden ze gebruikt worden voor de pijnboompitten, waar uiteindelijk weer pesto van gemaakt zou worden. Weer eens wat anders. Op het landgoed bevonden zich ook kurkeiken, die om zo ongeveer negen a tien jaar geoogst worden voor hun kurk, zonder dat ze hierbij doodgaan. Deze worden ook wel op het landgoed geplant, maar de afgelopen jaren hebben de kurkeiken het om een of andere reden moeilijk gehad. Volgens mij duurt het wel veertig jaar tot je ze überhaupt kunt oogsten, maar ze kunnen dan wel weer heel oud worden, wel een jaar of 200/250. Het is dus wel een generatie overstijgende business. Naast deze dennen en kurkeiken waren er ook veel eucalyptus bomen te vinden op het landgoed. Vroeger werden deze gebruikt voor hun olie, maar die productie is tegenwoordig helemaal overgenomen door China. Nu worden de bomen gebruikt om papier van te maken. Als je over de bladeren wrijft komt het aroma je tegemoet, lekker wel!

Eucalyptusbomen
Kurkeiken
Oude eucalyptus olie fabriek
Landschap

Het bomen planten ging behoorlijk anders dan ik gewend ben. Met een tractor waren er van tevoren al gleuven gegraven, waar wij dan met een stick om de 5 stappen een gat moesten maken en een boompje moesten planten:

Per tractor (wij achterin) reden we naar onze werkplek.

Hup en groeien maar! Hopelijk

Het werk was zoveel makkelijk zo dan in Noorwegen, vlak, grond al geprepareerd, geen rondslingerende overgebleven taken en bomen die in de weg liggen, wat wil een mens nog meer:) We werkten maar vier uur per dag, ook een groot verschil met Noorwegen haha! Een deel van de vele vrije tijd die ik had besteedde ik aan het maken van een tuin bij een stickhouse dat een jaar eerder door een andere vrijwilliger gemaakt was. Er lag een briefje bij met het verzoek of iemand het af kon maken, dat heb ik gedaan, leuk om te doen:D:

Op een of andere manier hingen overal Noorse vlaggen en foto’s van Noorwegen. Zou het een teken zijn? haha

Zo zien de volwassen dennen eruit.
Mijn collega’s voor de week
1 dag hadden we regen, en we kregen daarvoor een soort van plastic regenrok, werkte best wel goed eigenlijk!

In het weekend was er een kinderkamp en heb ik nog even geholpen met de voorbereidingen en de afwas, maar toen zat de tijd er al weer op. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan!:) Mijn host vertelde dat ze in de zomer ook een groot jeugdkamp hosten met kinderen van over de hele wereld. De naam ben ik vergeten, maar het schijnt wel bekend te zijn. Doel van het kamp was geloof ik ook om kinderen weerbaarder te maken. Zo vertelde mijn host dat ze als er bijvoorbeeld dikke kinderen bij zaten expres allemaal gemene dingen tegen hen zeggen om ze sterker te maken. Wellicht heb ik het niet goed begrepen, want ik vond het wel een beetje vreemd haha, maar goed wie ben ik:)

Heeel veel kinderen

Ik kon met mijn host meerijden naar Lissabon. Hij heeft daar ook een appartement. Hij moest onderweg nog stoppen op de snelweg omdat hij bijna in slaap viel (ben ik zo saai geworden?), maar gelukkig kwamen we wel goed aan. Hij moet trouwens elke keer iets van 6 a 7 euro tol betalen voor een enkele reis, dat is niet niks! Maar goed, ik was dus weer in Lissabon en ging op weg naar de plek die ik voor, jawel, drie hele weken zowaar geboekt had. Het gaat om een kamer in een surfcentrum, een groot huis dicht bij de zee, aan de andere kant van de brug bij Lissabon (voor de kenners:)). Maar daarover volgende keer meer:)