Bijna mei, en het lijkt erop dat we eindelijk klaar zijn met het oogsten van de zeewier voor de Seaweed Company, yay!Zondag een gezellig etentje gehad met een deel van de crew om dit heugelijke feit te vieren. We hebben afgelopen weken elke dag gewerkt, al is het wel gelukt om in deze drukke dagen nog een gaatje te vinden voor het bezoek van de Ierse minister van ‘agriculture, food and the marine’ Charlie McConalogue. Hij kwam zowaar midden in de oogsttijd de nieuwe facility openen, waar wij het zeewier heen brengen en alwaar het vervolgens gedroogd wordt. Op de dag van dit bezoek was er ook een zogenaamd Seaposium, met allerlei gasten uit de zeewier wereld.

Pics to proof it
Was lang geleden dat ik bij een heus symposium ahum seaposium was
De minister die waarschijnlijk iets uitlegt over het grote belang van zeewier en de nieuwe facility voor Ierland

Tijdens de lunch werden er diverse gerechten met zeewier geserveerd. Al het zeewier dat wij geoogst hebben wordt gebruikt voor onderstaande Seameat burgers. Op dit moment is er overleg gaande met Lidl over de mogelijke verkoop van deze burgers. Het smaakt niet echt naar zeewier moet ik zeggen, ik weet niet of dit nou goed is of niet, maar de burgers bevatten wel 25% minder vlees, hetgeen geen kwaad kan. Er lag ook chocolade op de tafels en daarin merkte je de aanwezigheid van zeewier wel, in de vorm van harde brokjes zeewier die tussen je tanden bleven zitten. Desalniettemin was het een heel interessant seminar en we voelden ons allemaal bijzonder geïnspireerd en vereerd dat we onderdeel mogen uitmaken van het redden van de planeet:)

Choco!
Een combinatie van hoogwaardigheidsbekleders (rechts van minister bijv nederlandse ambassadeur) en Seaweed company mensen. Let op het lint van zeewier:)

Er waren ook verschillende filmploegen die ook met ons mee het water op gingen. Het is trouwens wel een apart idee dat ik zon beetje al dat zeewier als enige persoonlijk in mijn handen heb gehad, aangezien ik degene was die op de raft al het zeewier van de touwen (volgens mij in totaal echt 22 km ofzo) afsneed. Het bekende ‘dirty job, maar iemand moet het doen’ haha. Er zijn wel nog wat verbeteringen door te voeren zo her en der zowel in de opzet van de farm als bij het verwerkingsproces van het zeewier, understatement:) Een groot probleem was bijvoorbeeld het in elkaar raken van de touwen, waardoor het lastig werd om ze te oogsten. Sommige van de touwen zijn echt 450 meter lang. Er worden door verschillende partijen experimenten uitgevoerd om te kijken welke manier van het verbouwen van zeewier het beste werkt, waaronder door het Nederlandse Hortimare.

Filmploeg aan het werk, voor de verandering was er eens n keertje mooi weer

Voor de gelegenheid nam de lokale seaweed company manager mijn plek in, zij is overigens de dochter van mijn baas

Zo zien we het graag

Deel van het gedroogde zeewier

PS het spijt mij om het te moeten zeggen, maar het ieniemienie lammetje is helaas, maar niet geheel onverwacht verworden tot een lambs gods, teruggeroepen door de herder zullen we maar zeggen. Het andere lam is daarentegen alive and kicking en ga ik zo voeren. Mijn baas heeft naast een zeewier- en schapenfarm overigens ook nog een foodtruck in een dubbeldekker bus die op de pier staat in Downings. Komend weekend is een lang weekend (bank holiday op maandag zoals ze dat noemen) en wil hij open zijn. Je zou denken dat hij zeewier en kebab verkoopt, maar hij houdt het geloof ik bij fish and chips. Nou daarover later meer (of niet, ik zie wel haha).

Een ondernemend (en lichtelijk overwerkt) manspersoon die baas van mij